Zapomniany nagrobek

Nie miałam pojęcia, 
że kamień ma termin ważności.

Nie miałam pojęcia,
że można go pozostawić,
w deszczu,
na wietrze,
w bylejakości takiej.

Dlaczego nie może sterczeć
na miejscu, w którym był pierwotnie?

Komu ma teraz służyć
bez nazwiska, 
bezimienny,
od korzeni oderwany?

Nikomu niepotrzebny
jak sól ziemi rzucona w niepamięć.

Pomimo to, dalej jest,
drażni wzrok,
strzeże tajemnicy.

Nieprzerwanie licząc lata 
przemijaniem ryte
na cmentarnej tablicy.


                                                 "Zapomniany nagrobek" Małgośka 21.06.2016 r.
                                                   Tym, którzy te kamienne płyty już porzucili...
                                                 https://www.youtube.com/watch?v=fnU4tsHafFk

  tablice starych poniemieckich nagrobków złożone w jednym miejscu na cmentarzu w Miłkowie...
                                                                                   

Ściany mają uszy

Żeby nigdy, absolutnie nigdy,
ciebie już nie spotkać,
zamurowałem wszystkie drzwi,
zamurowałem wszystkie okna.

Aby nie puścić w zapomnienie
tęsknego skowytu,

jeden otwór pozostawiłem

na światło błękitu. 

Ściany teraz milczą, 
ale mają uszy
i będą słuchać płaczu,
co śpiewa w twojej duszy.


                                                   "Ściany mają uszy" Małgośka 21.06.2016 r.
                  miejsce mojej inspiracji- ruiny ewangelickiego kościoła w Miłkowie koło Karpacza,                             wzniesionego w 1742 roku...
                  trudno uwierzyć, że jakieś 70 lat temu kościół był jeszcze prężnie działającą świątynią...

                                                                                     

                                                                                         

Nie wyobrażam sobie

Leżeć w wiecznym poziomie?
Nie!
Nie wyobrażam sobie!

Dostanę od tego bólu pleców, 
nogi zesztywnieją,
zacznę kopać w wieko.

Pozwolić, by robak zrobił swoje?
Zaczął od oka, nosa, ucha
i podziurawił głowę?

Nie zgadzam się!

Będę krzyczeć:
Wypuście mnie!
Ja dłużej tak nie mogę!


                                  "Nie wyobrażam sobie" Małgośka 20.06.2016 r.

                Stary cmentarz przy świątyni Wang w Karpaczu..
                Tutaj każdy kamień, roślinka coś znaczy...

                                                                               

"Wy, którzy odjęliście mi ręce"

Dla zbawienia ofiarowałem wam serce,
krwawiące, włócznią przebite,
a wy, w zamian odjęliście mi ręce.

Z wygody uczyniliście grzesznego cielca,
zmartwychwstanie powiesiliście na klamce
traktując niczym wzgardzonego wisielca.

Dziś już płaczecie nad nieludzkim światem,
przemocą pijanym, bez wzruszenia,
grzesznym, wielkim dramatem.

Dlaczego nie ofiarowaliście mi wiary?
Wzgardziliście krwią najczystszą,
wiecznym życiem mojej ofiary.

A podobno jestem krynicą mądrości?
Zatem, gdzie wasz rozum?!
Dlaczego dziś brak mi cierpliwości i zrozumienia?

O jakże wątpię ja teraz...

Nie mam już boskiej mocy,
bo zdradziliście, odcinając mi ręce,
brakiem zaufania pewnej nocy.

"Wy, którzy odjęliście mi ręce" Małgośka 19.06.2016 r.

moja inspiracja- figura Chrystusa znajdująca się na terenie cmentarza przy świątyni Wang w Karpaczu, pod którą powróciłam, o której pamiętałam, a teraz dzięki niej napisałam...

                                                                           

Szał poetycki

Młodzik to żwawy,
skrzydła ma u skroni,
fioletem przepasany
miłości lawendowej.

W wieńcu laurowym,
ku niebu  zwrócony.
atramentowym sanskrytem
impulsu opętany.

Ogołocony z rozumu,
jak wszechświat niepojęty,
szał poetycki
lśnieniem owładniętych.
   
                                              "Szał poetycki" Małgośka 16.06.2016 r.
                                        https://www.youtube.com/watch?v=z1jvyMeQu9I
                                                                   

                                                                   

Smutno mi Boże

z pochyłych liter
słowa ułożę

cięte kalekie
ostre jak noże

za domem
wersów krew popłynie

rzeką smutku
w ukochanej dolinie

zaleje łąki
i znajome bezdroże

gdzie Norwid płacze
a Słowacki szepcze:

"smutno mi Boże!"

                                      "Smutno mi Boże" Małgośka 15.06.2016 r.

                                                                                      

Zaśnij już księżycu...

zaśnij już księżycu
w towarzystwie gwiazd
czarnej melancholii

zasłoń smutku lico

pragnę teraz być
ze sobą sama
jak noc czarna
w żałobie nocy
niezauważalna

nie chcę dziś światła
mroku mi potrzeba

zaśnij więc
i nie marnuj dla mnie
granatu twojego nieba
 
                                           "Zaśnij już księżycu"  Małgośka 14.06.2016 r.